مادرم...
قبل از هرچیز این عید فرخنده و مبارک رو به همه ی مادران و دختران این سرزمین تبریک می گم .
امیدوارم که همه ی ما بتوانیم این گوهر بی همتای بحر وجود و هستی را ارج نهیم و در هر حال برای داشتن این نعمت و آیت الهی ، شاکر خداوند سبحان باشیم.
ولی همیشه باید به این سخن توجه داشته باشیم:
((مَن لم یشکر المخلوق ، لم یشکر الخالق))
شعر امروز هم که از ((فریدون مشیری)) هست ،به همین مناسبت انتخاب شده.
این شعر رو تقدیم می کنم به تمامی مادران و دختران ایرانی
(البته به همراه این شاخه گل
).
تاج از فرق فلک برداشتن جاودان آن تاج بر سرداشتن
در بهشت آرزو ره یافتن هر نفس شهدی به ساغر داشتن
روز در انواع نعمت ها و ناز شب بتی چون ماه در بر داشتن
صبح از بام جهان چون آفتاب روی گیتی را منور داشتن
شامگه چون ماه رویا آفرین ناز بر افلاک و اختر داشتن
چون صبا در مزرع سبز فلک بال در بال کبوتر داشتن
حشمت و جاه سلیمان یافتن شوکت و فر سکندر داشتن
تا ابد در اوج قدرت زیستن ملک هستی را مسخر داشتن
برتو ارزانی که ما را خوش تر است لذت یک لحظه "مادر" داشتن !