حکیم سنایی غزنوی ...

سلام

برای امروز یه شعر از عارف و شاعر بزرگ ایرانی یعنی ((حکیم سنایی غزنوی)) انتخاب کردم و براتون می ذارم و امیدوارم که ازش لذت ببرین.

فقط در موقع خوندن این شعر به کاربرد و معنی دو عبارت ((هست ، نیست )) و ((نیست ، هست)) در پایان هر مصراع دقت کنید.

 

گر تو پنداری که جز تو غمگسارم نیست ، هست یا بجز عشق تو از تو یادگارم هست ، نیست یا بجز بیدادی تو کارزارم هست ، نیست یا سپید و روشن از تو کار و بارم هست ، نیست یا بر امید وصالت شب قرارم هست ، نیست یا فراقت را بجز ناله شعارم هست ، نیست گر دگر همچون سنایی صید زارم هست ، نیست

ور چنان دانی که جز تو خواستگارم نیست ، هست یا قدم در عشق تو سخت استوارم نیست ،هست یا به بیداد تو با تو کارزارم نیست ، هست یا سیاه و تیره بی تو روزگارم نیست ،هست یا در اندوه فراقت دل فگارم نیست ،هست یا وصالت را شب و روز انتظارم نیست ، هست یا اگر شیریست او آنگه شکارم نیست ، هست

ای تیر غمت را دل عشاق نشانه...

سلام

امروز با یکی از دوستان یه بحث مختصری در مورد شعرا داشتیم که به صورت بسیار اتفاقی اسمی هم از دانشمند بزرگ ایرانی یعنی بهاالدین محمد (ملقب به شیخ بهائی) به میان اومد. منم تصمیم گرفتم که این بار یه شعر از این دانشمند و شاعر بزرگ توی وبلاگ قرار بدم.

برای همین هم من مخمس مشهور شیخ بهائی رو انتخاب کردم که توی ادامه مطلب قرارش می دم.

امیدوارم که خوشتون بیاد. 

انشاالله هم توی قسمت "درج" چند تا از غزل های این شاعر و دانشمند بزرگ رو براتون می ذارم. 

ادامه نوشته

مادرم...

سلام

قبل از هرچیز این عید فرخنده و مبارک رو به همه ی مادران و دختران این سرزمین تبریک می گم .

امیدوارم که همه ی ما بتوانیم این گوهر بی همتای بحر وجود و هستی را ارج نهیم و در هر حال برای داشتن این نعمت و آیت الهی ، شاکر خداوند سبحان باشیم.

ولی همیشه باید به این سخن توجه داشته باشیم:

((مَن لم یشکر المخلوق ، لم یشکر الخالق))

شعر امروز هم که از ((فریدون مشیری)) هست ،به همین مناسبت انتخاب شده.

این شعر رو تقدیم می کنم به تمامی مادران و دختران ایرانی(البته به همراه این شاخه گل ).

 

تاج از فرق فلک برداشتن                                   جاودان آن تاج بر سرداشتن

در بهشت آرزو ره یافتن                                     هر نفس شهدی به ساغر داشتن

روز در انواع نعمت ها و ناز                               شب بتی چون ماه در بر داشتن

صبح از بام جهان چون آفتاب                                روی گیتی را منور داشتن

شامگه چون ماه رویا آفرین                                  ناز بر افلاک و اختر داشتن

چون صبا در مزرع سبز فلک                              بال در بال کبوتر داشتن

حشمت و جاه سلیمان یافتن                                 شوکت و فر سکندر داشتن

تا ابد در اوج قدرت زیستن                                  ملک هستی را مسخر داشتن

برتو ارزانی که ما را خوش تر است                       لذت یک لحظه "مادر" داشتن !

بچه ی میکده...

 

دی مُغبَچّه ای گفت که ما مظهر یاریم ما نقطه ی پرگار وجودیم ولیکن ما سرّ اناالحق به جهان فاش نمودیم ما بار به سر منزل مقصود رساندیم در هیچ قطاری دگر ای قافله سالار تا باد به هم بر زند آن زلف پریشان تا در چمن حسن ، گل روی تو بشکفت چون در نظر دوست عزیزیم غمی نیست «وحدت» صفت از نشئه ی صهبای محبت

سر تا به قدم آینه ی روی نگاریم گاهی به میان اندر و گاهی به کناریم منصور صفت ، رقص کنان ، بر سر داریم ای خواجه دگر اشترِ بگسسته مهاریم ما را نتوان یافت که بیرون قطاریم آشفته و سر گشته و بی صبر و قراریم شوریده و شیدا و پریشان چو هَزاریم هر چند که در چشم خلایق همه خواریم مستیم ولی بی خبر از رنج خماریم

وحدت کرمانشاهی

 

---

مغبچه : بچه ی میکده ، پسر بچه ای که در میکده خدمت می کند.

مهار : افسار

هَزار : بلبل

نشئه : حالت مستی و سر خوشی ای که از خوردن مسکرات یا استعمال دخانیات دست می دهد.

صهبا : شراب ، به ویژه شرابی که از انگور درست می شود.

در آرامگاه سعدی...

سلام

امروز ...

خب هیچ حرفی برای گفتن ندارم. پیش خودم گفتم حالا دوتا شعر از شعرای معاصر که برای سعدی سروده شده بذارم.شعر اول از رهی معیری هست. دومی هم که توی ادامه مطلبه از محمد تقی بهار هست.

در ضمن شعر دوم در قالب مسمط سروده شده.

امیدوارم که لذت ببرین ازشون.

 

چون شفق گرچه مرا باده ز خون جگر است عاشقی مایه ی شادی بود و گنج مراد جلوه ی برق شتابنده بود جلوه ی عمر لب فروبسته ام از ناله و فریاد ، ولی گریه و خنده ی آهسته و پیوسته ی من داغ جانسوز من از خنده ی خونین پیداست خاک شیراز که سر منزل عشق است و امید سر خوش از ناله ی مستانه ی سعدی است رهی

دل آزرده ام از صبح ، طربناک تر است دل خالی ز محبت ، صدف بی گهر است مگذر از باده ی مستانه ،که شب در گذر است دل ماتم زده در سینه ی من نوحه گر است همچو شمع سحر ، آمیخته با یکدگر است ای بسا خنده ، که از گریه جگر سوز تر است قبله ی مردم صاحبدل و صاحب نظر است «همه گویند ولی گفته ی سعدی دگر است»

ادامه نوشته

همه عمر بر ندارم...

سلام

امروز قصد دارم دوتا شعر بذارم.

شعر اول رو دوستانی که به فیلم و سریال ایرانی علاقه داشته باشن حتماّ به یاد میارن. این شعر از دکتر افشین یدالهی ، شعر آهنگ تیتراژ پایانی سریال «مدار صفر درجه» هست که با صدای علیرضا قربانی از صدا و سیمای جمهوری اسلامی پخش می شد. در مورد این شعر چیزی برای گفتن ندارم چون خودتون با خوندنش به راحتی متوجه اون می شین.

 

وقتی گریبان عدم با دست خلقت می درید            وقتی زمین ناز تو را در آسمان ها می کشید من عاشق چشمت شدم ،نه عقل بود و نه دلی یک آن شد این عاشق شدن دنیا همان یک لحظه بود وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد من بودم و چشمان تو نه آتشی و نه گلی

وقتی ابد چشم تو را پیش از ازل می آفرید وقتی عطش طعم تو را با اشک هایم می چشید چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی

 

 

شعر دوم هم شعری هست از سعدی که شاید دکتر افشین یدالهی با الهام گرفتن از این شعر سعدی (حداقل بیت اولش) اقدام به سرودن شعر فوق کرده.

 

همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد چه حکایت از فراقت که نداشتم ولیکن نظری به دوستان کن که هزار بار از آن به دل دردمند ما را که اسیر توست یارا نه عجب که قلب دشمن شکنی به روز هیجا برو ای فقیه دانا به خدای بخش ما را دل هوشمند باید که به دلبری سپاری چو زمام بخت و دولت نه به دست جهد باشد گله از فراق یاران و جفای روزگاران

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی تو چو روی باز کردی درِ ماجرا ببستی که تحیّتی نویسی و هدیّتی فرستی به وصال مرهمی نه چو به انتظار خستی تو که قلب دوستان را به مفارقت شکستی تو و زهد و پارسایی ، من و عاشقی و مستی که چو قبله ایت باشد به از آن که خود پرستی چه کنند اگر زبونی نکنند و زیر دستی نه طریق توست سعدی کمِ خویش گیر و رستی

 

برای دانلود آهنگ تیتراژ پایانی سریال«مدار صفر درجه» به لینک زیر مراجعه کنید

مدار صفر درجه