شعر یعنی:

ای آن که دیده ها همه در آرزوی توست

نام مبارک تو بُوَد صدر نامه ها

تسبیح گوی تو، همه ذرات کاینات

ذات تو بی نیاز و تویی منشأ فیوض

صد آفرین بر آن دل پاکی که نیمه شب

فرخنده آن سری که شبی، پیش تو خم است

بخشندگی و فضل و کرم، خلق و خوی توست

از هر طرف که می گذرم، گفتگوی توست

دل های بندگان همه در های وهوی توست

دست نیاز جمله خلایق به سوی توست

با صد امید لرزد و در جست و جوی توست

شایسته آن تنی که سحر روبروی توست