شعر یعنی:

یم فاطمی، دُر سرمدی،گل احمدی، مه هاشمی

                                              ز سرادقات محمدی طلعت ظهور جلالتی

به سما قمر، به نبی ثمر،بفاطمه دُر، بعلی گهر

                                             به حسن جگر، به حسین پسر، چه نجابتی چه اصالتی

به ملک مطاع ، به خدا مطیع ، به مرض شفا ،به جزا شفیع

                                             چه مقام بندگیش منیع ، به چه بندگی اطاعتی

خم زلف او چه شکن شکن به مثال نقره ی خام تن

                                             سپری به کتف و کفن به تن به چه قامتی و قیامتی

ز جلو نظر سوی قبله گه ، زقفا نظر سوی خیمه گه

                                            که نموده شد به قدش نگه به چه حسرتی و چه حالتی

ز قفا دو زن شده نوحه گر، یکی عمه گشت و یکی پسر

                                           که نما به جانب ما نظر به اشارتی و نظارتی

  ناصرالدین شاه